‘Nu de emancipatie van de homomoslim nog’. De kop van een artikel in het Parool van 5 april. Een uitspraak van Bob van Schijndel naar aanleiding van het vijfentwintigjarig bestaan van het Homomonument en de tentoonstelling Naar vriendschap zulk een mateloos verlangen. Beide gaan over emancipatie, van homo’s, lesbo’s, bi’s en transgenders. Niet elke groep of individu bevindt zich in dezelfde fase van uit-de-kast-komen, erkenning, emancipatie en wat dan ook allemaal.

De West-Europese homo is al verder dan bijvoorbeeld de moslimhomo en daar gaat dat artikel over. Goed, deze aandacht, en goed ook dat velen weet hebben van deze verschillen. Alhoewel, iedereen, elke organisatie?
Drie dagen eerder stond er ook een artikel in de krant, over de loting van de Canal Parade, een spectaculaire afsluiting van de Gay Week, straks, in augustus, en al weer voor de zestiende keer. De loting riep ongenoegen op bij met name organisaties van lesbische vrouwen.

Bestaan er werkelijk scherpe scheidslijnen tussen mannelijkheid en vrouwelijkheid en als dat zo is, waar zijn die dan getrokken? Tentoonstelling The Gatewatcher stelt vragen over de bepaling van seksuele identiteit en zoekt met het overschrijden van traditionele grenzen het maatschappelijk debat op. Een debat dat volgens curator Ronit Eden gevoerd moet worden “omdat discriminatie op grond van seksuele identiteit toeneemt, ook in Amsterdam”. The Gatewatcher vindt plaats van 28 april tot 28 mei in Arti et Amicitiae te Amsterdam en wordt op vrijdag 27 april om 20:00 uur geopend door PvdA Tweede Kamerlid Ronald Plasterk.

De tentoonstelling toont hedendaags werk van toonaangevende kunstenaars uit verschillende landen. Zij gebruiken overwegend hun eigen lichaam als instrument om hun verhaal te vertellen. Met onder meer beelden, objecten, foto’s en video’s laten zij zien hoe zij heersende grenzen overschrijden door gebruik te maken van uiterlijke kenmerken van de andere sekse, zoals kleding- en gedragscodes. Volgens Ronald Plasterk kan dat ongemakkelijk voelen, maar zet het ook aan tot nadenken: “Zodra je de clichés over de geslachten heel even los laat word je uit je comfortzone geduwd. Waar zijn we bang voor? Er is helemaal geen diepe reden waarom we twee geslachten hebben. Gebruik die verwondering over seksuele diversiteit als manier om met je denken op een hoger plan te komen” aldus Plasterk, die de noodzaak van het te voeren debat onderschrijft.

The Gatewatcher maakt deel uit van het programma van het Amsterdams 4 en 5 mei comité. Net als het comité stelt de tentoonstelling de betekenis van tolerantie, vrijheid en de acceptatie van het andere in de Nederlandse samenleving centraal. Tijdens de expositie worden diverse activiteiten georganiseerd, waaronder een modeshow van ontwerper Jonathan C. Hofwegen op 5 mei en de lezing Hoe het Vrouwen Lichaam Langzaam Verdwijnt op 24 mei door Nanda van de Berg, hoofdconservator van Huis Marseille. Meer informatie vind u in de bijlage en op arti.nl.