Frederik August (Fred) Kleian werd op 11 maart 1943 geboren in Jakarta, in het toenmalige Nederlands-Indië. Zijn vader was daar werkzaam bij de Shell. In 1956 kwam Fred naar Nederland om er de middelbare school te volgen.

Na het hbs-examen studeerde hij Bouwkunde aan de HTS en – terwijl hij overdag ging werken bij een architectenbureau – vervolgens in de avonduren aan de Rotterdamse Academie van Bouwkunst. Sinds de jaren zeventig werkte Fred bij het Ministerie van Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer – aanvankelijk bij de Rijksplanologische Dienst, later, tot aan zijn pensionering, bij het Projectbureau Nieuwe Hollandse Waterlinie.

Fred was getrouwd met Doris, die hij in Berlijn had leren kennen tijdens een studiereis van de Haagse HTS. Pas na jaren gaf Fred toe aan zijn homoseksuele gevoelens. Hoewel Doris het daar moeilijk mee had, heeft ze hem wel ondersteund bij zijn ontdekkingstocht, bijvoorbeeld door met hem mee te gaan naar homobars.
Toen Fred in 1984 zijn latere levenspartner Herman Sweron ontmoette, kwam aan zijn huwelijk met Doris een eind. Fred sprak van een pijnlijke scheiding. “We zijn door een diep dal gegaan. Conflicten, emoties, verwarring, verwijten. Het was er allemaal.”

Toen hij eenmaal uit de kast was gekomen, sloot Fred zich aan bij De Kringen Haaglanden. Hij was er onder andere actief in de werkgroep Culturele Diversiteit en was in de jaren rond de eeuwwisseling geruime tijd regiocoördinator. Bij De Kringen ontdekte Fred dat de bestaande homo-organisaties vooral wit van kleur waren en dat de manier waarop de Nederlandse gemeenschap omgaat met homoseksualiteit niet werkt bij allochtone gemeenschappen. Het inzicht dat de homo-emancipatie daarmee grotendeels voorbij ging aan veel etnische groeperingen was voor Fred de reden om mee te werken aan de totstandkoming van het samenwerkingsverband Platform Rainbow Den Haag, en later de oprichting van Stichting Rainbow Den Haag, in 2002. Sinds 2006 was Fred de voorzitter van Stichting Rainbow Den Haag. Met zijn volhardende, maar beminnelijke manier van optreden lukte het hem om vele contacten te leggen binnen de verschillende etnische bevolkingsgroepen van Den Haag.

Tijdens Roze Zaterdag in 2009 kreeg Fred uit handen van toenmalig wethouder Bert van Alphen de eerste Haagse homo-emancipatieprijs, de John Blankensteinprijs, uitgereikt, voor zijn onvermoeibare inzet om homoseksualiteit bespreekbaar te maken binnen verschillende etnische groeperingen.
Sinds april 2011 was Fred ambassadeurs voor De Dialoog, een samenwerkingsproject van onder andere COC Nederland, het Humanistisch Verbond en Stichting Malaica om homoseksualiteit bespreekbaar binnen gemeenschappen met verschillende culturele of religieuze achtergrond.

In november 2011 vertrokken Fred en Herman naar Suriname, niet alleen voor een vakantie, maar ook om de officiële presentatie bij te wonen van het boek Verboden liefde. Familie en homoseksualiteit in de Surinaamse gemeenschap, van Sandew Hira, die zich voor dit boek had laten inspireren door gesprekken met Fred Kleian.
Vlak voor de terugreis naar Nederland werd Fred met hoge koorts opgenomen in het academisch ziekenhuis van Paramaribo. Hij is daar op 24 november overleden aan een hersenbloeding, als gevolg van een virale infectie.

Fred Kleian is op 6 december 2011 gecremeerd in Den Haag.